Komentarze

Frankenstein i dzień w którym odkryliśmy że mogliśmy zamknąć drzwi nie tylko przed botami

Data: 2026-11-01 09:41

Zaczęło się od kilku podejrzanych kont. Potem pojawił się Frankenstein, nasze wielotygodniowe wykopaliska i ślady prowadzące przez różne części świata.ErsteWerk zrobił kolejny krok w rozwoju zabezpieczeń. Nie ogłaszamy zwycięstwa nad Frankiem. Opowiadamy, dlaczego postanowiliśmy zmienić sposób reagowania na jego aktywność.

ErsteWerk  historia rozwoju portalu | 1 listopada 2026

Kiedy zaczynałem budować ErsteWerk, plan był stosunkowo prosty.

Portal pracy.

Rekruterzy publikujący ogłoszenia.

Kandydaci szukający zatrudnienia.

A z czasem również własny ekosystem ETW eToken, rozwijany wokół funkcji portalu.

Nie pamiętam jednak, żebym gdziekolwiek w tym planie zapisał:

„Zbudować własny system bezpieczeństwa i przez kilka miesięcy prowadzić śledztwo w sprawie tajemniczego gościa”.

A jednak.

Tak właśnie poznaliśmy Frankensteina.

Naszego Franka. ?

I chociaż wydawało nam się, że po tylu miesiącach analiz wiemy już o nim całkiem sporo, 1 listopada wydarzyło się coś, co zmieniło kierunek naszego śledztwa.

Tym razem najważniejszego odkrycia nie dokonaliśmy po stronie Frankensteina.

Dokonaliśmy go we własnym systemie.

Wszystko zaczęło się od kilku kont

Na początku nie wyglądało to szczególnie interesująco.

Pojedyncze rejestracje.

Konta, które nigdy nie zostały aktywowane.

Nazwy użytkowników, które budziły pewne podejrzenia.

Każdy portal internetowy może spotkać się z podobną aktywnością.

Ale z czasem zaczęliśmy zauważać coś więcej.

Kolejne zdarzenia miały pewne wspólne cechy.

Nie zawsze były identyczne. Nie zawsze pochodziły z tego samego miejsca.

Czasami zmieniały się niemal wszystkie widoczne szczegóły.

A mimo to pewne elementy historii zaczynały do siebie pasować.

I tak rozpoczęły się nasze wykopaliska.

Pacjent zero

W naszych wcześniejszych analizach pojawiło się określenie „pacjent zero”.

Nie oznaczało ono konkretnej osoby, której tożsamość poznaliśmy.

Było roboczą nazwą jednego z najwcześniejszych zdarzeń, od których zaczęliśmy odtwarzać historię podejrzanej aktywności.

Przez długi czas mieliśmy więcej pytań niż odpowiedzi.

Czy kolejne rejestracje są ze sobą powiązane?

Czy obserwujemy jeden automat, czy kilka niezależnych źródeł?

Dlaczego pewne zachowania się powtarzają, skoro inne szczegóły ulegają zmianie?

Wracaliśmy do wcześniejszych danych.

Porównywaliśmy zdarzenia.

Sprawdzaliśmy chronologię.

I powoli zaczynaliśmy rozumieć, że nie wszystkie podejrzane rejestracje są przypadkowymi, niezależnymi zdarzeniami.

Ślady prowadziły coraz dalej

W pewnym momencie naszego śledztwa uwagę zwróciły ślady związane z Singapurem.

Później kolejne ustalenia skierowały naszą uwagę w stronę infrastruktury sieciowej zarejestrowanej w Rosji.

To był interesujący moment.

Zaczęliśmy dostrzegać powiązania między zdarzeniami, które wcześniej mogły wyglądać na niezależne.

Ale jedna rzecz wymaga wyraźnego podkreślenia.

Ustalenie źródeł ruchu sieciowego nie oznacza ustalenia tożsamości człowieka, który za nim stoi.

Nie wiemy, gdzie fizycznie znajduje się osoba lub osoby odpowiedzialne za tę aktywność.

Wiemy natomiast więcej o analizowanych zdarzeniach niż na początku naszego śledztwa.

I właśnie wtedy zaczęliśmy zmieniać sposób myślenia.

Bo zamiast nieustannie zastanawiać się, skąd przyjdzie kolejna podejrzana rejestracja, zadaliśmy sobie inne pytanie.

Czy naprawdę chcemy za każdym razem rozpoczynać tę samą analizę od początku?

Rejestracja miała dostać pamięć

Przez wiele tygodni nasze działania polegały przede wszystkim na analizowaniu kolejnych przypadków.

Pojawiało się podejrzane konto.

Sprawdzaliśmy je.

Porównywaliśmy z wcześniejszymi zdarzeniami.

I wracaliśmy do poszukiwania odpowiedzi.

Z czasem postanowiliśmy rozbudować ErsteWerk Security Layer.

Chcieliśmy, żeby ochrona rejestracji lepiej uwzględniała wcześniejszą aktywność, zamiast traktować każde zdarzenie wyłącznie jako osobny przypadek.

Przygotowaliśmy zmiany.

Przeprowadziliśmy testy.

31 października rozpoczęliśmy wdrażanie nowego rozwiązania na portalu.

Wydawało się, że wykonaliśmy kolejny ważny krok.

Ale następnego dnia okazało się, że historia wcale się nie skończyła.

1 listopada  dzień, który zmienił nasze spojrzenie

Rankiem wróciliśmy do analizy działania zabezpieczeń.

Pomimo wcześniejszego wdrożenia nadal obserwowaliśmy podejrzane rejestracje.

Zaczęliśmy więc sprawdzać, dlaczego nowe rozwiązanie nie zachowuje się tak, jak oczekiwaliśmy.

I odkryliśmy przeoczenie po naszej stronie.

Samo przygotowanie i umieszczenie nowego kodu na serwerze nie oznaczało jeszcze, że całe rozwiązanie zostało poprawnie uruchomione.

Brakowało części elementów niezbędnych do jego prawidłowego działania.

Uzupełniliśmy je.

Ale nie zamierzaliśmy ogłaszać sukcesu wyłącznie dlatego, że zakończyliśmy kolejny etap wdrożenia.

Dopiero rzeczywista obserwacja działania portalu pozwoli nam ocenić skuteczność zmian.

I to był dopiero początek dzisiejszych odkryć.

Szukaliśmy Frankensteina. Znaleźliśmy własną historię.

Podczas dalszej analizy zauważyliśmy również nieprawidłowości związane z obsługą niektórych adresów w portalu.

Początkowo, jak zwykle w takich sytuacjach, pojawiło się pytanie:

Czy to znowu Franek?

Ale tym razem postanowiliśmy nie przypisywać mu automatycznie wszystkiego, co wygląda nietypowo.

Przeprowadziliśmy osobny przegląd.

Wykryliśmy problem w sposobie obsługi części adresów i przygotowaliśmy jego korektę.

Nie mieliśmy jednak podstaw, żeby stwierdzić, że to Frankenstein odpowiada za ich pojawienie się.

To rozróżnienie było ważne.

Bo nie każda anomalia jest atakiem.

Nie każdy problem zaczyna się po stronie bota.

A czasami odpowiedzi trzeba szukać we własnych wcześniejszych decyzjach.

I właśnie wtedy trafiliśmy na coś, czego zupełnie się nie spodziewaliśmy.

Pierwsza reakcja sprzed miesięcy

Kiedy zaczęliśmy mierzyć się z agresywną aktywnością automatycznych systemów, nie mieliśmy jeszcze tak rozwiniętych zabezpieczeń jak obecnie.

ErsteWerk był i nadal jest projektem rozwijanym krok po kroku.

Uczymy się, testujemy, poprawiamy.

A kiedy pojawiły się pierwsze poważniejsze problemy z botami, zareagowaliśmy dostępnymi wówczas środkami.

Jedną z naszych pierwszych decyzji było wprowadzenie szerokich ograniczeń dostępu.

Cel wydawał się oczywisty.

Zatrzymać niepożądany ruch.

Ochronić portal.

Nie pozwolić, żeby automatyczne rejestracje zakłócały jego działanie.

Ale 1 listopada, podczas przeglądu starszych rozwiązań, odkryliśmy coś niepokojącego.

Część dawnych ograniczeń obejmowała znacznie szerszą przestrzeń adresową, niż powinna.

Potencjalnie mogło to dotyczyć również osób, które nie miały nic wspólnego z podejrzaną aktywnością.

Kandydatów.

Rekruterów.

Zwykłych odwiedzających.

Nie mamy danych pozwalających stwierdzić, czy i ilu rzeczywistych użytkowników zostało w ten sposób odrzuconych.

Nie możemy więc powiedzieć, że faktycznie zablokowaliśmy dostęp określonej liczbie osób.

Ale sam zakres wcześniejszych ograniczeń był wystarczającym powodem, żeby zakwestionować naszą dawną decyzję.

I ją zmienić.

Czasami trzeba przyznać: to mogliśmy zrobić lepiej

Nie będę udawał, że od początku wszystko robiliśmy idealnie.

Nie robiliśmy.

Kiedy buduje się własny projekt, podejmuje się decyzje na podstawie wiedzy i możliwości, którymi dysponuje się w danym momencie.

Czasami te decyzje okazują się właściwe.

Czasami wymagają korekty.

A czasami dopiero po wielu miesiącach odkrywa się ich możliwe konsekwencje.

W naszym przypadku wcześniejsza reakcja na aktywność botów mogła być zbyt szeroka.

Dlatego zdecydowaliśmy się wycofać te ograniczenia.

I tutaj chciałbym również powiedzieć coś, czego nie zamierzam ukrywać za technicznymi wyjaśnieniami.

Jeżeli ktokolwiek próbował korzystać z ErsteWerk i nie mógł uzyskać dostępu z powodu naszych wcześniejszych zabezpieczeń — przepraszam.

Nie taki był cel.

ErsteWerk powstał po to, żeby pomagać ludziom znaleźć pracę i umożliwiać rekruterom dotarcie do kandydatów.

Nie po to, żeby przypadkowo zamykać przed nimi drzwi.

Nie każde zabezpieczenie jest dobrym zabezpieczeniem

Dzisiejszy dzień przypomniał nam coś bardzo ważnego.

Można próbować zatrzymać niepożądany ruch i jednocześnie nieświadomie utrudniać dostęp prawdziwym użytkownikom.

Dlatego skuteczności zabezpieczeń nie można oceniać wyłącznie na podstawie tego, ile podejrzanych zdarzeń udało się ograniczyć.

Trzeba również pytać:

Czy rozwiązanie działa zgodnie z założeniami?

Czy nie wpływa niepotrzebnie na zwykłych odwiedzających?

Czy nasze wcześniejsze decyzje nadal mają uzasadnienie?

I czy potrafimy je zmienić, kiedy pojawią się nowe informacje?

Bezpieczeństwo nie polega na zamknięciu wszystkich drzwi. Polega na ochronie tych, którzy powinni móc przez nie przejść.

A co na to Franek?

Tego jeszcze nie wiemy. ?

Nowe zabezpieczenia są nadal przedmiotem obserwacji.

Nie zamierzamy ogłaszać zwycięstwa nad Frankensteinem.

Nie wiemy też jeszcze, jaki wpływ miały dawne ograniczenia na rzeczywisty ruch w portalu.

Potrzebujemy czasu i danych.

Nie będziemy dopasowywać wyników do teorii tylko dlatego, że jakaś historia brzmi ciekawie.

A przede wszystkim nie chcemy ponownie wpaść w pułapkę, w której każdą nieprawidłowość automatycznie przypisujemy naszemu staremu znajomemu.

Frankenstein może być bohaterem naszych wykopalisk.

Ale nie może stać się odpowiedzią na każde pytanie.

Miał to być przecież zwykły portal pracy

I tutaj dochodzimy do najbardziej absurdalnej części całej historii.

Kiedy zaczynałem budować ErsteWerk, wyobrażałem sobie rozwój ogłoszeń, profili kandydatów, komunikacji z rekruterami i funkcji związanych z ETW.

Nie wyobrażałem sobie, że tyle czasu spędzę na analizowaniu podejrzanej aktywności.

Że będziemy wracać do starych zdarzeń.

Że zaczniemy nadawać robocze nazwy kolejnym etapom naszego śledztwa.

A już na pewno nie planowałem, że Frankenstein zostanie jednym z najbardziej rozpoznawalnych bohaterów historii rozwoju portalu. ?

Ale jest w tym również ważna lekcja.

Budowanie własnego systemu oznacza czasami konieczność zajęcia się problemami, których na początku w ogóle nie przewidywaliśmy.

I nie chodzi tylko o naprawianie błędów.

Chodzi również o umiejętność spojrzenia na własne decyzje z dystansu.

O przyznanie, że coś mogliśmy zrobić lepiej.

I o gotowość do wprowadzenia zmian.

Portal first. Franek second.

Dzisiaj nie chodzi już o to, żeby codziennie gonić Frankensteina po kolejnych zakamarkach systemu.

Chodzi o to, żeby zabezpieczenia wykonywały swoją pracę, a my mogli wrócić do właściwego celu.

Do rozwoju ErsteWerk.

Do funkcji dla kandydatów.

Do narzędzi dla rekruterów.

Do ekosystemu ETW, który ma wspierać użytkowanie portalu.

ErsteWerk pozostaje portalem rekrutacyjnym. Bezpieczeństwo jest jego fundamentem, ale nie powinno stać się jego głównym produktem.

A Frankenstein?

Cóż.

Gdyby kiedyś postanowił założyć prawdziwe konto i opublikować CV, miałby już całkiem interesującą pozycję w rubryce „doświadczenie zawodowe”.

Stanowisko: Nieetatowy tester bezpieczeństwa ErsteWerk.

Forma współpracy: Bez umowy.

Sposób rozpoczęcia pracy: Bez zaproszenia.

Referencje: Weryfikacja w toku. ?

A my?

My wracamy do rozwijania portalu.

Tym razem z jeszcze jedną lekcją.

Nie wystarczy chronić ErsteWerk przed tymi, którzy nie powinni mieć do niego dostępu. Trzeba również zadbać o to, żeby nie zamknąć drzwi przed tymi, dla których go stworzyliśmy.

Portal first. Franek second.

#ErsteWerk #BuildingInPublic

Ocena: 0
Komentarze

Najnowsze oferty pracy

Zobacz najnowsze oferty pracy dostępne na portalu ErsteWerk. Sprawdź najnowsze oferty dostępne w ErsteWerk i wybierz tę, która odpowiada Twoim oczekiwaniom i możliwości kariery w różnych branżach.

Zasubskrybuj nas

Otrzymuj najciekawsze powiadomienia o ofertach pracy